Alban Elfed of Herfstequinox is een tijd waar alles wat nog geoogst kan worden , wordt geoogst en opgeslagen als wintervoorraad. De aarde offert haar laatste gaven in de vorm van noten, bessen en zaden.

 

De eekhoorn sleept zijn wintervoorraad naar binnen, de kikker maakt zich op om in de diepe rust van de winterslaap te duiken, de Beuk geeft met een gulle glimlach zijn vruchten om te verzamelen zodat je goed de winter door kan komen.

 

De Bomen laten ons nog hun mooie schitterende, warme kleuren zien als een echo van de heerlijke zomer. En ook om te laten zien dat het in rust gaan, het naar binnen keren niet alleen maar donker, zwart en grauw is.

 

De laatste schoof wordt gesneden. We kunnen nu nog genieten van de vruchten van Moeder Aarde voor de winter aanbreekt en we de voorraden moeten gaan gebruiken. Er zijn nog warme  dagen en nachten. Moeder Aarde laat haar mooie laatste kleuren zien. Het is een vervulling van een jaar hard werken op het  land.

 

Een symbool van Alban Elfed is de appel.

 

Nu kunnen we terugkijken op onze ervaringen en wat we bereikt hebben in ons leven of het afgelopen jaar.

Wat hebben we verworven en geleerd? Kunnen we daar vreugde uithalen, waren de lessen het waar om geleerd te worden?

 

Het is een tijd van bezinning en reflectie, van dankbaarheid. Dankbaarheid voor de kansen die we geboden hebben gekregen door anderen of door ons zelf, bewust of onbewust. Dankbaar voor de kansen die we met beide handen hebben aangepakt. Maar vooral dankbaarheid voor de vruchten die we geplukt hebben van onze inspanningen om te zijn waar we nu zijn.

 

Geniet hiervan, voel hoe het in je binnenste resoneert en het een warm plekje geeft in je zelf waar dan ook in je lijf.