Maartjes Reis

Gepubliceerd op 23 februari 2017 20:17

Maartjes reis

 

 

Moe en voldaan viel ze op de bank neer. Tevreden keek ze rond.

"Nou meid, dat heb je mooi voor elkaar gekregen". Maartje wierp nog een laatste blik op het schilderij wat ze gemaakt had.

De kleuren waren precies op het doek ontstaan zo als zij ze in haar hoofd had. De vlinders leken wel van het doek af te vliegen.

Bijna kon Maartje ze aanraken, voelen hoe de vleugels zachtjes een briesje door de huiskamer stuurde.

Ze sloot haar ogen en probeerde de geur van een vers gemaaid veld te ruiken.

Heel even voelde ze het koele gras onder haar voeten. Ze begon te grinniken "ik weet niet wat voor verf ik gebruikt heb, maar ik ga er wel rare dingen van voelen".

Ze stond van de bank op en liep naar de badkamer.

'Lekker even een douche pakken, de verf van mijn handen spoelen en dan boodschapjes doen'. Maartje zou ook nog naar haar moeder moeten gaan, daar was ze al weken niet geweest. Dat kon ze wel na de boodschappen doen.

Ze voelde hoe de warme stralen water haar lijf omsloten Zalig is dat toch, een heerlijke warme douche. Ze sloot haar ogen en stond te genieten.

Water,aarde, lucht, vuur, water, aarde, lucht, vuur. Water, aarde, lucht, vuur.

Haar lichaam ging mee op de cadans van de woorden. Hé, dacht ze, waar komen die woorden nou ineens vandaan?

Water, aarde, lucht, vuur, water, aarde, lucht, vuur, water, aarde, lucht, vuur. Nou stop er eens mee. Ik lijk mijn moeder wel. Die doet altijd van die dingen met aarde enzo.

Maartje stapte onder de douche vandaan, droogte zich af. Weer kwamen de woorden water, aarde, lucht, vuur. Ongemerkt droogte ze zich af in het cadans van de woorden. "Nou,moet het niet gekker worden", dacht Maartje.

Geïrriteerd gooide ze de handdoek op de grond. Ze ging zich aankleden.

Water, aarde, lucht, vuur en ineens was Maartje in een grot.

Verbaasd keek ze om zich heen. "Waar ben ik nou weer terecht gekomen. Wat doe ik hier"?

Vanachter een grote steen kwam een meisje tevoorschijn. "En wie mag jij dan wel zijn?" vroeg Maartje.

Het meisje antwoordde niet, maar wees met haar vingertje dat ze mee moest komen.

"Nou ja, ik ben hier nou toch, dan kan ik maar beter mee lopen," zei Maartje hardop. Ze liep achter het meisje aan die de grot uitliep.

Ze zag het meisje op een groen grasveld lopen en ze begon te huppelen en te dansen en zingen. Maartje zag in de verte een kring met tipi`s staan.

Uit de tenten kwamen 7 vrouwen gelopen richting Maartje. De vrouwen zongen een lied. Maartje had het nog nooit gehoord, maar toch klonk het zo bekend, het raakte haar ergens aan in haar binnenste waardoor ze heel blij werd en ook een beetje verdrietig.

De vrouwen maakten een kring om Maartje heen en dansten in een cirkel. Maartje snapte er niets van. "Wat gebeurt er met me en waar ben ik in hemelsnaam?". Een van de vrouwen stapte op Maartje af en legde een maiskolf voor haar voeten. "Neem dit geschenk en mogen je jaren vruchtbaar zijn". De vrouw draaide zich om en ging weer in de cirkel staan. Een tweede vrouw stapte op Maartje toe en gaf haar een bosje witte salie in haar handen. "Neem dit geschenk en moge je jaren helend en zuiver zijn". De vrouw draaide zich om en ging weer in de cirkel staan. Een derde vrouw kwam uit de cirkel naar Maartje toe en stak een veer in haar haren. "Neem dit geschenk en moge je jaren beschermd zijn door de adelaar". De vrouw draaide zich om en ging weer in de cirkel staan. Maartje snapte er niets van. "Ik snap niet wat jullie bedoelen en van mij willen". Nu stapte het meisje de cirkel in en liep op Maartje toe. "Lieve Maartje, ik ben een stukje van jou, zoals jij een stukje bent van mij en mijn zusters".

Ze pakte de hand van Maartje en bracht haar de cirkel uit. De vrouwen weken uiteen en liepen achter hun aan.

Samen met het meisje liepen ze naar een tipi in hele mooie kleuren geschilderd. Helder en fris.

De ingang ging open en er stapte een oude vrouw uit. Ze zag er oud uit, maar haar ogen waren leeftijdsloos, vol vuur en leven. Ze ging voor Maartje staan en omhelsde haar. "Fijn dat je er bent zuster, ik heb lang op je gewacht. Kom bij me zitten en laten we luisteren naar de verhalen van de wind en de sterren".

Samen gingen ze zitten en de vrouwen en het meisje kwamen erbij. Zo bleven ze even zitten en het begon donker te worden. Zachtjes begon het te waaien en de sterren schitterden aan de hemel.

Maartje wist niet wat haar overkwam. "Hoe kom ik hier?" vroeg ze aan de oude vrouw," en waarom heb je zo lang op mij gewacht?" De oude vrouw keek haar aan en vroeg "Herken je me niet, kijk mij eens in de ogen en vertel me wat je ziet".

Maartje keek de vrouw in de ogen en even schrok ze, ze zag zichzelf. En daar was ook het antwoord op haar vraag. Ineens wist ze het, voelde ze het, hoorde de roep in haar ziel. Maartje glimlachte. De vrouw pakte haar handen vast," Ga naar huis, neem je geschenken mee en vertel onze verhalen, jouw verhaal, het verhaal van alle vrouwen op deze wereld".

Maartje stond op en het kleine meisje pakte haar hand vast en samen liepen ze terug naar de grot.

Voor Maartje de grot in stapte keek ze omhoog en zag ze de adelaar boven haar vliegen, ze hoorde zijn lied. Toen ze zich omdraaide om afscheid te nemen van het meisje zag ze haar niet meer. Ze begon het koud te krijgen.

Ze stapte de grot in en daar zag ze de deur van haar slaapkamer. Ze liep er naar toe.

Maartje lag opeens op haar bed. Het was toch nu echt wel tijd dat ze eens naar haar moeder moest gaan. Ze had haar veel te vertellen en te vragen. Ze keek nog eens naar  haar schilderij.

Vloog daar nou een adelaar in de lucht?


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.